INTERVIEW | Heb jij in de praktijk ook wel eens een vraag waarvan je denkt: waarom doen we dit eigenlijk zo? En merk je dat je die vraag nergens echt kwijt kunt?
Voor Yvonne Coehorst – huisarts én waarnemend medisch directeur van zorggroep Het Huisartsenteam (Westelijk-Noord-Brabant) – was dat precies de reden om, met de nodige scepsis, aan te schuiven bij de Academische Werkplaats Huisartsenzorg (AWH)- Delta. Haar eerste gedachte: weer een overleg, weer een abstract verhaal. Toch kantelde dat beeld. Niet door een gelikt plan of grote beloften, maar door een proces waarin praktijk en academie elkaar stap voor stap leerden begrijpen.
Het verhaal van Yvonne laat zien wat een AWH kan zijn als die begint bij de praktijk. En vooral: waarom dat juist voor andere huisartsen, zorggroepen en regionale huisartensorganisaties relevant is.
Hoe AWH-Delta Yvonne overtuigde: van twijfel naar eigenaarschap
“Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee waar ik heen ging en wat ik daar moest doen.”
Zo beschrijft Yvonne haar eerste kennismaking met AWH Delta. De start was zoekend. De eerste bijeenkomst riep vooral vragen op: wat is hier de bedoeling, waar werken we naartoe?
Toch bleek juist die openheid een kracht. In meerdere co-creatieve sessies werd het gaandeweg concreter. Niet door vooraf alles vast te leggen, maar door samen te verkennen wat zinvol is voor de regio. Dat proces zorgde ervoor dat deelnemers zich steeds meer eigenaar gingen voelen van wat er ontstond.
Zeggen waar je níét van bent
Een belangrijk kantelpunt was het expliciet benoemen van wat níét bij de academische werkplaats hoort.
“Het is makkelijker om te zeggen waar je niet van bent, dan om vaag op te schrijven waar je wel van bent.”
Door samen te schrappen, ontstond focus. Niet alles hoeft. Niet alles kan. Juist het gesprek over grenzen maakte duidelijk waar de toegevoegde waarde zit. Die werkwijze – eerst afbakenen, dan verdiepen – gaf richting én energie.
Leerpunt voor andere regio’s: durf expliciet te maken wat niet past binnen jouw AWH. Dat voorkomt versnippering en helpt om gezamenlijk eigenaarschap te ontwikkelen.
Praktijk en academie: elkaar leren verstaan
Vanuit haar rol als huisarts en waarnemend medisch directeur is Yvonne betrokken bij de academische werkplaats. Hierbinnen praat ze ook met onderzoekers en dit levert constructieve en verhelderende gesprekken op. Beiden hebben een andere kijk op hetzelfde werkveld.
“Onderzoekers denken al snel: hoe maken we hier een publicatie van? Als huisarts denk ik: kan ik hier morgen iets mee?”
Die spanning werd niet weggepoetst, maar besproken. Door vragen te stellen in plaats van standpunten in te nemen. Hoe landt dit in de praktijk? Wat betekent dit voor een huisarts op maandagochtend? En andersom: waarom zijn publicaties voor onderzoekers zo belangrijk?
Zo ontstond geen compromis, maar wederzijds begrip.
“Dan ga je elkaars taal spreken en vind je elkaar ergens in het midden.”
Het leerpunt dat we vonden is dat nieuwsgierigheid geen zachte waarde, maar een harde voorwaarde is voor effectieve samenwerking.
Yvonne Coehorst
Niet van bovenaf, maar van onderop
Wat Yvonne aanspreekt in de AWH, is de beweging van onderaf. Huisartsen lopen dagelijks tegen vragen aan – klinisch, organisatorisch, in samenwerking met andere zorgverleners – maar weten vaak niet waar ze die kwijt kunnen. Ook ontbreekt het huisartsen aan tijd om zelf deze vragen uit te zoeken.
De AWH-Delta biedt perspectief om die vragen te verzamelen, te verbinden aan bestaande kennis en – waar nodig – richting te geven aan nieuw onderzoek. Daarmee is de academische werkplaats geen onderzoeksproject op zichzelf, maar een infrastructuur.
“Iedere zorggroep is nu eigenlijk hetzelfde aan het uitvinden. Als ergens iets slims is bedacht, waarom weten anderen dat dan niet?”
Meer informatie over de AWH-Delta lees je hier.
Regionale autonomie als kracht in academische werkplaatsen
Volgens Yvonne is het cruciaal dat AWH regionaal worden ingericht. Geen landelijk keurslijf, maar een gezamenlijk kader met ruimte voor lokale keuzes.
“Wat wij hier nodig hebben, is echt iets anders dan wat ze elders in het land nodig hebben.”
Die regionale vrijheid maakt het mogelijk om aan te sluiten bij bestaande netwerken, cultuur en tempo. Tegelijkertijd vraagt het om heldere governance: duidelijke rollen, realistische ambities en mensen op de juiste plek.
Praktische uitdagingen voor huisartsen: capaciteit en effectieve communicatie
Yvonne is ook eerlijk over de uitdagingen. Iedereen zit vol. Transformatieplannen, regionale opgaven en personeelskrapte vragen veel. Enthousiasme vasthouden is geen vanzelfsprekendheid. Juist daarom is communicatie cruciaal.
“Als niemand weet dat het bestaat, kan het geen succes worden”.
Voor huisartsen geldt: informatie moet kort zijn, herkenbaar en herhaald worden. Concrete voorbeelden werken beter dan abstracte plannen. Een praktijkvraag die leidt tot een oplossing maakt de meerwaarde zichtbaar.
Yvonne’s oproep aan collega-huisartsen: nieuwsgierig, praktisch en samen
De boodschap die Yvonne meegeeft aan andere huisartsen en zorggroepen is helder: blijf nieuwsgierig en durf te doen. Niet alles hoeft meteen perfect. “We moeten niet blijven praten, maar vooral aan de slag: proberen, leren en bijstellen.”
De AWH is geen doel op zich, maar een middel om praktijk en kennis dichter bij elkaar te brengen. Voor wie bereid is om samen te zoeken naar antwoorden, ligt daar een kans om het werk in de praktijk slimmer, relevanter en toekomstbestendiger te maken.
Meer lezen over de AWH?
Benieuwd wat een AWH is en wat het doet? Je leest er alles over op onze website.
Foto’s: Yvonne Coehorst.
Tekst: Edward Wortman