Dorien Zwart

UMC Utrecht

Achtergrond

Dorien Zwart is afdelingshoofd van de afdeling huisartsgeneeskunde van het UMC Utrecht. Na een start eind 1999 als waarnemer, praktiseert zij sinds 2002 als vaste huisarts in een groepspraktijk in De Bilt, en is er praktijkhoudend vanaf 2015. Binnen de afdeling huisartsgeneeskunde is zij vanaf 1999 onderwijsontwikkelaar en groepsdocent voor de huisartsopleiding en hoofd van het curriculair onderwijs geweest. In 2011 heeft zij een proefschrift over melden en leren van incidenten in de huisartsgeneeskunde afgerond en vanaf die tijd heeft zij een onderzoekportefeuille opgebouwd in kwaliteit en veiligheid van telefonische triage, overdracht, farmacotherapie en transmurale zorginnovaties gericht op ‘optimale zorg’. Een rode draad in deze multi-methods studies is leren, verbeteren en samenwerken over professionele en organisatie grenzen heen.

Motivatie

Als huisarts in hart en nieren wil ik naast de dagelijkse patiëntenzorg graag werken aan onderbouwing en ontwikkeling van ons vak. Combinatie van praktijk en universiteit biedt die gelegenheid en heeft voor mij een prachtige wisselwerking. De dagelijkse praktijk inspireert en relativeert het universitaire werk en vice versa. Daarnaast verdient de huisartsgeneeskunde, als ‘first and last responder’ bij medische klachten van mensen, een stevige vertegenwoordiging in het academisch medisch speelveld. Hiervoor is overigens verbinding tussen de universitaire huisartsgeneeskunde en de reguliere huisartsenzorg van groot belang. Voor beide, zowel de vertegenwoordiging als de verbinding, voel ik me verantwoordelijk en zet ik me in.

Contact

Rol binnen het UNH

Maakt als afdelingshoofd deel uit van het UNH en is voorzitter van het UNH-R (research), het gezamenlijk onderzoekoverleg van de afdelingen huisartsgeneeskunde en het Nivel.

Het belang van UNH

Gezamenlijkheid is een van de kernwaarden in de huisartsgeneeskunde. Dat geldt niet alleen voor de huisartsenzorg maar ook voor huisartsgeneeskundig onderzoek en onderwijs. Ons vak is breed en Nederland is klein. Bundelen van onze krachten is nodig om valide wetenschappelijke kennis over de breedte van het vak te genereren, flexibel in te spelen op vragen uit praktijk en maatschappij en tegelijkertijd stevige en goed uitgeruste huisartsen te blijven opleiden. Samen werken aan toekomstbestendige huisartsgeneeskunde is slim, nodig en overigens ook heel leuk.